Z perspektywy osoby uczącej się
Jestem w trakcie szkolenia z terapii czaszkowo-krzyżowej. W lekturach Franklyna Sillsa i Charlesa Ridleya wracają pojęcia zasobów, obecności i ciszy. Ten tekst porządkuje moje rozumienie tych pojęć; nie jest instrukcją prowadzenia terapii.
Zasoby u Franklyna Sillsa
W materiałach Sillsa zasób oznacza coś, co daje poczucie oparcia: relację, miejsce, wspomnienie, czynność lub odczucie kontaktu z podłożem. Nie chodzi o gotowy zestaw rzeczy, które mają uspokajać każdego. Koc czy cisza mogą być wspierające dla jednej osoby, a niekomfortowe dla innej.
Obecność i szerokie słuchanie
Sills opisuje znaczenie powolnego negocjowania kontaktu, jakości uwagi i jasnych granic. „Szerokie słuchanie” rozumiem jako uwagę, która nie zawęża się wyłącznie do jednego napiętego miejsca. Obejmuje także to, co osoba mówi, jak odbiera kontakt i czy chce go kontynuować. Takie rozumienie kieruje uwagę ku rozmowie i zgodzie, zamiast ku zgadywaniu cudzych potrzeb.
Cisza w lekturze Ridleya
Charles Ridley w książce Stillness opisuje bezruch jako centralny motyw biodynamicznej praktyki czaszkowo-krzyżowej. Odczytuję ten wątek jako zachętę do ograniczania pośpiechu i potrzeby ciągłego działania. Nie oznacza to wymagania od osoby na stole, żeby milczała, pozostawała nieruchomo lub osiągała szczególny stan.
Co zabieram z tych lektur
Najbliższe jest mi pytanie o to, ile miejsca podczas spotkania zostaje na wybór drugiej osoby. Obecność może wyrażać się bardzo konkretnie: w wyjaśnieniu, gdzie pojawi się dotyk, w zaczekaniu na odpowiedź i w spokojnym przyjęciu odmowy. To sposób rozumienia relacji podczas sesji, a nie wyjaśnienie medycznego działania Cranio.
Jeśli przygotowujesz się do własnego spotkania, przeczytaj przewodnik po pierwszej sesji.
Źródła i inspiracje
- Franklyn Sills, Foundations in Craniosacral Biodynamics.
- Charles Ridley, Stillness: Biodynamic Cranial Practice and the Evolution of Consciousness, North Atlantic Books, 2006.